Niet Duiken
Bevragen En Feedback · Boek 2 · Pagina 98
Niet duiken is een aanpak die oorspronkelijk door Doug Lemov werd beschreven in Teach Like a Champion. Het is een krachtige aanpak voor die keren dat leerlingen het antwoord niet weten of ‘Ik weet het niet’ als een soort verdediging gebruiken zodat ze niet al te veel hoeven nadenken of hun onzekerheid niet hoeven blootgeven. Als het op de juiste manier wordt aangepakt, helpt het om het zelfvertrouwen van leerlingen AAN op te bouwen, hun kennis te vergroten en nodeloze zelfverdedigingsmechanismen uit te schakelen. Het overtuigt de leerlingen ervan dat jij weet dat ze dit aankunnen, terwijl je tegelijkertijd hoge verwachtingen stelt aan de mate van betrokkenheid en het nadenken.
Stap 1: STEL EEN VRAAG EN WIJS ONGEVRAAGD
Bij het stellen van een aantal vragen volg je de eerste stappen van Ongevraagd Aanwijzen, te beginnen bij het stellen van een vraag aan de hele klas. Accepteer geen opgestoken vingers of hardop roepen. Geef wat bedenktijd. Wijs een leerling aan die het antwoord moet geven, waarbij je hem het gevoel van een warme uitnodiging geeft – het is immers geen poging om hem te betrappen.
- ONDERZOEK ‘WEET IK NIET’-ANTWOORDEN
- ZORG VOOR HET JUISTE ANTWOORD
- GA TERUG EN CONTROLEER OP BEGRIP
- DOORBREEK DE ‘WEET NIET’-VERDEDIGINGSGEWOONTE
Maak gratis een account aan om alle stappen te zien.
Meer doorloopjes over Bevragen En Feedback
- Ongevraagd Aanwijzen: Deze techniek helpt je om twee doelen van vraaggesprekken te bereiken: alle leerlingen laten nadenken en inzicht krijgen in hoe het ervoor staat met hun leerproces. Als je een behoorlijk idee wilt krijgen van hoe goed leerlingen de lesstof begrepen hebben, dan is het belangrijk dat ze allemaal nadenken en dat jij strategische steekproeven neemt. Als je leerlingen hun hand laat opsteken, of ongevraagd het antwoord laat roepen, krijg je alleen vrijwillige reacties, en dit wordt dan al snel de norm. Door ongevraagd leerlingen aan te wijzen kun jij kiezen wie antwoord geeft en houd je de hele klas betrokken. Hierdoor krijg je betere informatie op basis waarvan je de volgende stappen kunt plannen.
- Laat Je Wisbordje Zien: Wisbordjes zijn een goede manier om snel zicht te krijgen op wat alle leerlingen denken. De leerlingen kunnen hier hun antwoord op schrijven en het antwoord in de lucht houden. Ze zijn goedkoop, en ze zijn geschikt als standaardmateriaal in de klas. Het basisidee is dat leerlingen naar aanleiding van een vraag hun antwoord op hun bordje schrijven en daarna allemaal tegelijk aan jou laten zien. Hierdoor krijg je als leraar in één klap heel veel feedback over de verscheidenheid aan gedachten in de klas. Ze kunnen ook helpen als leerlingen brainstormen of oefenen met het maken van diagrammen of korte zinnen.
- Ontdek Je Fouten: Een belangrijk uitgangspunt bij het geven van feedback is dat, zelfs als de leraar precies laat zien waar een fout is gemaakt of waar verbetering mogelijk is, het de leerling zelf is die de feedback moet verwerken, die er betekenis aan moet geven en ernaar moet handelen. Als er echt leren heeft plaatsgevonden, moet hij in staat zijn om de feedback ook op een later tijdstip toe te passen – niet alleen als een respons op het moment zelf, zoals bij het reageren op een navigatieapp. Als leerlingen zichzelf feedback kunnen geven, hun eigen fouten kunnen ontdekken en zelf kunnen zien waar ze het beter kunnen doen, dan begrijpen ze het eerder, handelen ze ernaar en kunnen ze het later toepassen.
- Korte Feedbackrondes: De lengte en zwaarte van een opdracht moeten afgestemd worden op het doorzettingsvermogen en et zelfregulerend vermogen van de leerling, zodat je optimaal feedback kunt geven. Als de opdracht te groot of te lang is, kan het lastig zijn om feedback te geven die zich richt op specifieke leerdoelen. Er kunnen dan simpelweg te veel elementen zijn om feedback op te geven, vooral als leerlingen op verschillende niveaus werken. Korte taken zijn geschikt voor effectieve feedbackrondes ten behoeve van het snel aanleren van specifieke kennis, waarbij er ruimte is voor herhaling en verbetering.
- Procesvragen: In zijn instructieprincipes wijst Rosenshine erop dat effectieve leraren aanmerkelijk meer procesvragen stellen. Ineffectieve leraren stellen er soms niet één. In lijn hiermee stelt het Education Endowment Fund in hun rapport over metacognitie dat leraren metacognitieve gesprekken moeten aanmoedigen in de les. Dit alles betekent dat discussies zich richten op vragen als ‘Hoe weten we dit?’, of ‘Hoe gaan we dit uitwerken?’ Gesprekken voordoen en oefenen rondom dit soort vragen helpt leerlingen om zelfstandig op deze manier te leren nadenken binnen een bepaald vakgebied.
- Klassikale Feedback: Als onderdeel van een gevarieerd feedbackdieet is deze techniek een fantastische manier om leerlingen tijdige, gedetailleerde formatieve feedback te geven, en de werkdruk voor leraren te verlagen. Je vervangt het schrijven van individuele opmerkingen in schriften of blaadjes door feedback aan de hele klas. Hierdoor krijg je als leraar snel inzicht in wat leerlingen gemaakt hebben, en kun je aan de hand daarvan een korte, effectieve feedback- en verbetercyclus doorlopen. Sommige leraren gebruiken een sjabloon om feedback te noteren, andere gebruiken vrijere methodes.